พรุ่งนี้ดวงอาทิตย์ก็ขึ้นทางเก่า
แต่ชีวิตเหงา ๆ ของฉันไม่รู้จะเดินไปทิศทางใด
เมื่อไม่มีเธอแล้ว คนที่รักปานดวงใจ
ทุกอย่างที่เคยวาดไว้ ก็พังภายในพริบตา
หมดปัญญาจะเหนี่ยวรั้ง หมดพลังจะเดินต่อไป
เพิ่งรู้ว่าฉันอ่อนแอแค่ไหน
เมื่อมีน้ำใส ๆ มันไหลผ่านตา
จะอยู่เผชิญความเหงาต่อไปได้สักกี่น้ำ
แล้วแต่เวรหรือกรรมจะนำพา
เพราะฝากทั้งชีวิตไปผูกติดกับเธอเกินกว่า
จะถอนหัวใจกลับมาเป็นฉันคนเดิมอีกครั้ง
พรุ่งนี้ดวงอาทิตย์ก็ขึ้นทางเก่า
ถ้าชีวิตเหงา ๆ ของฉันตื่นมายังคงมีลมหายใจ
ก็จะกัดฟันฝืน เริ่มต้นกับเช้าว้นใหม่
ให้แสงแดดส่องหัวใจ ที่เปียกชุ่มด้วยน้ำตา